http://aftabirani.blogfa.com

نام: عبدالرضا زهره کرمانی

تاریخ تولد: 1354

...............................................

متولد 1354 در کرمان. فارغ التحصیل رشته تدوین از مرکز اسلامی  آموزش فیلمسازی. دوره بازیگری را در کلاسهای کارگاه آزاد بازیگری  گذراند.

با حضور در فیلمهای ملاقلی پور به سینما راه یافت. بازی در نقش امیربهادر در اپیزود اول فیلم نسل سوخته او را به عنوان بازیگری توانا معرفی کرد. اما شاید با حضور در مجموعه تلویزیونی غریبه بود که شناخته شد. آخرین حضور سینمایی او بازی در نقش کوتاهی در فیلم قارچ سمی ساخته ملاقلی پور است.

عبدالرضا زهره كرماني از جوانان بازيگر كشور است كه او را بارها در فيلم ها و سريال هاي مختلف ديده ايم .
غريبه يكي از كارهايي بود كه زهره كرماني توانست در آن بدرخشد . گزيده كار است و جدا از بازيگر ي خودش فيلمسازي هم مي كند و تا كنون چند كار را تجربه كرده و پر از ايده و برنامه است و دلش مي خواهد كارهاي بزرگي انجام دهد اما ...
گفتگوي آفتاب ایرانی را با اين هنرمند جوان بخوانيد كه اميدواريم مورد توجه تان قرار بگيرد .
• فعاليت فرهنگي را از چه زماني شروع كرديد ؟

برمبناي آن تعريفي كه عامه مردم از بحث فرهنگي و هنري دارند ، از موقعي كه خودم را شناختم در حال انجام دادن يك سري كارهاي فرهنگي بودم . دوران راهنمايي و دبيرستان مشغول تئاترهاي مدرسه بودم . فيلمسازي آماتور را در انجمن سينماي جوان آموختم كه بعدها به فيلمسازي در حد كوتاه و بلند تبديل شد .

• چطور مي توانيم به سينماي ارزشي دست پيدا كنيم ؟
اينكه چكار كنيم يك بحث طولاني مي طلبد اين بحث ، بحثي تخصصي است . اي كاش ما خيلي از كارها را انجام نمي داديم . من مي گويم همه نوع ژانري اعم از سينماي اجتماعي ، طنز ، كمدي و ...داشته باشيم نه اينكه فقط به سينماي دفاع مقدس بپردازيم . ما بايد به كارگر دانهاي اين نوع فيلم ها بها دهيم . شايد آقاي x بتواند فيلم جنگي خوب بسازد ولي نتواند فيلم اجتماعي خوبي بسازد . اين اتفاق بارها در سينما رخ داده است . اگر هر کسي جاي خودش باشد دنيا گلستان مي شود .
• بازيگري را چطور تعريف مي كنيد ؟
بازيگري از ديد من يك جور شاعري و زندگي كردن است . به نظر من ، فارغ از خيلي چيزهايي كه به ما ديكته مي كنند ، همه بازيگر يم و در آن شكي نيست ، جدا از اينكه ما همه بازيگر خداييم .

• ما همه به خاك و شهرمان وابستگي خاصي داريم ، به عنوان يك هنرمند كرماني بعد از حادثه بم چه احساسي داشتيد ؟
به هر حال اين احساسي است كه همه مردم دارند ، ما با يك مقوله اي به اسم مرگ سالهاي گذشته خيلي آشنا شديم . وليكن بازهم مرگ هاي اين چنيني و جمعي از هر ديني ، قومي و مليتي باشند روي آدم تأثير مي گذارد و بر دل سنگيني مي كند و فرقي هم نمي كند كه اين اتفاق كجاي دنيا باشد و تو كجاي دنيا ناظر اين اتفاق باشي . حال آن كه من كرماني هستم و يك عرق خاصي نسبت به شهرم و ارگ بم دارم . من يك فيلمي به اسم مرواريد كوير ساختم كه قصه اش ، قصه ارگ بم است و تأثيرات خاصي روي من گذاشته است و در همين ارتباط من كه اصلا دغدغه خوانندگي در اين عرصه نداشتم ، رفتم و يك همذات پنداري با مردم بم كردم و يك كليپ به اسم خانه اميد ساختم .
• الآن به نظر شما شرايط بم به شرايط سابق برگشته است ؟
مطمئنا نه ! به هر حال خيلي طول خواهد كشيد تا برگردد به آن بم . شايد بمي باز سازي شود بهتر از آن بم ، ولي مطمئنا بم قبل نخواهد شد و من در اين شك ندارم .
• در بين صحبتهايتان به كلمه مرگ اشاره كرديد ، اگر امروز به شما الهام شود كه آخرين روز زندگي تان است چه كار مي كنيد ؟
منطقي بايد به اين قضيه نگاه كنيم ، اگر در آن مد باشيم كه به ما الهام شود حتما خيلي بندگان خوبي بوده ايم . هر چند مي گويند به همه آدمها الهام مي شود كه مرگشان نزديك است .
• چرا ؟
بايد سكوت كني سالش باشد . در اين لحظه همه چيز در ذهنمان به هم مي ريزد و به نظر من بهترين چيز سكوت است . اين سكوت مي تواند 5 دقيقه باشد و يا يك ثانيه و يا مي تواند كشوتي باشد كه به مرگ منتهي شود .
• جنابعالي ديد بهتري نسبت به كرمان و ارگ بم داريد ، ارگي كه كاملا از خشت بود و ما عزيزان زيادي را در آن از دست داديم . اما علي رغم اينكه از طريق رسانه ها بارها اعلام شده بود كه زلزله اين منطقه را تهديد مي كند به اين موضوع توجهي نشد ،
• در اين خصوص انتقاد يا پيشنهادي نداريد ؟
بهتر است كه نمك روي زخم هيچكس نپاشيم ، 4 سال است كه از اين حادثه غمناك مي گذرد بناي بم و بسیاري از شهر هاي اطراف استان كرمان خشتي بود و يك زلزله با اين وسعت آن سقف هاي گنبدي و كاه گلي را به هم ريخت . از سويي اگر در قياس بخواهيم نگاه كنيم من بيشتر از ساختمانهايي كه با تير آن در تهران بزرگ ساخته شده حراس دارم . آن بناي خشت و گلي حتي علي رغم قدمت و فرسودگي كه داشته يك جورايي توانمند تر بوده است . خدا كند اين اتفاق هيچ جا نيفتد و اگر چنين حادثه اي پيش بيايد وامصيبتا به هر حال بايد پيشگيري كنيم و اين پيشگيري بايد اساسي باشد .
• چقدر اهل ريسك هستيد ؟
اگر موقعش باشد ريسك مي كنم .
• حتي اگر موجب شكست شود ؟
من براي بازي در يك سري نقش ها نمي توانم نه بگويم و دوست دارم از اين كارها بازي كنم كما اينكه بعضي وقتها اتفاق افتاده در يك مقطعي به من گفته اند چهره ات براي نقش منفي جواب مي دهد و من پذيرفته ام به هر حال نگاه ها متفاوت است و من ريسك كردن را تا حدي كه بدانم از اين طريق پيشرفت مي كنم انجام مي دهد .
• بيشتر دوست داريد چه نقش هايي را ايفا كنيد ؟
خيلي از مردم من را مي شناسند . هيچ كس من را با هيوا يا نسل سوخته نشناخت . همه من را با سريال غريبه مي شناسند ، اين براي من يك جورهايي درد آور است ولي از يك طرف عامه اينطور ي دوست دارند . مردم مرا با يك كاري مثل غريبه مي شناسند ، غريبه اي كه شخصيتي دو وجهي داشت از ديد مردم شخصيتي كه هم خوب است و هم بد ، ولي در كل مردم نگاهشان به شخصيت منفي نگاه مثبتي نيست . من براي يك كار در ميدان هفت تير نزديك بود كتك بخورم چون نقش منفي بازي كرده بودم ، حالا هر چند از ديد خودم اين كارها توانسته تأثير بگذارد البته در ممالك خارجي اينطوري نيست . اگر شخصيت پردازي درستي روي نقش منفي صورت بگيرد خارج از آن سخت هاي منفي كه در خيلي از كارها مي بينم رسيدن به آن سخت تراست .
• بچه كجاييد ؟ ايران
• دوست داشتيد كجايي بوديد ؟ از اين كه هستم راضيم .
• بهترين دوست ؟ اگر پيدايش كني ، خود آدم
• سختي ؟ بهترين چيزها سخت ترين آنهاست .
• بهترين نويسنده ؟ ژوزه ساراماگو
• بهترين كارگردان ؟ كسي كه زماني را كه در آن زندگي مي كند خوب بشناسد .
• تهيه كننده ؟ كسي كه به آدم هايي كه زمانه را خوب مي شناسند و كارشان را بلدند كار مي كند .
• بازيگردان ؟ كاپيتان كشتي
• عكاس ؟ منجمد كننده يك لحظه جهت ثبت تا ابديت
• خبرنگار ؟ دوست و دشمن
• سرقت ؟ معضل اجتماعي
• قتل ؟ خوي حيواني
• پليس 110 ؟ صدو ده اش را چن اسم آقا امام علي (ع) است خيلي دوست دارم .
• شب ؟ مرور افكار روزانه
• خرمشهر ؟ پاره تن ايران
• جنگ ؟ در آرزوي دنياي بي جنگم
• شلمچه ؟ گذر عاشقي
• دشمن ؟ دشمنت را دوست بدار
• جانباز ؟ سنبل استقامت
• شهادت ؟ بهترين راه رسيدن
• خدا ؟ تنها مأمن و ياور

بدون شك پس از آميتا باچان و خانواده كاپورها، بزرگ‌ترين هنرپيشه سينماي هند كسي نيست جز شاهرخ‌خان. او به طور خلاصه از زندگي‌اش مي‌گويد:

دوم نوامبر 1965 در مركز پرستاري تالوار در دهلي‌نو، يه اتفاق خيلي معمولي افتاد. مثل خيلي از نوزادان تازه به دنيا اومده، من هم موقع تولد با مشكل بندناف مواجه شدم، يعني بند نافم دور گردنم پيچيده شده بود! پرستارها مي‌گفتند لطف خدا و شانس خوبم بوده كه زنده موندم و اين تنها چيزيه كه پدر و مادرم در مورد تولدم بهم گفتن. ما در محله راجيندرناگار زندگي مي‌كرديم. حتي دقيقا يادمه كه شماره ساختمون‌مون اف  442 بود. روزهاي دبستانم دقيق يادمه، مدرسه‌مون درست كنار خونه‌مون بود. بعد از اون، تحصيلات متوسطه رو در دبيرستان كلمبيا شروع كردم كه خيلي دبيرستان منظم و دقيق و يكي از مدرسه‌هاي رده بالاي دهلي بود. روز اول مدرسه دقيقا يادمه كه خانمي به اسم بالا با من مصاحبه كرد و ازم پرسيد شغل پدرم چيه. اون زمان پدرم در كار حمل و نقل بود و مدام با ماشين و كاميون و... كار مي‌كرد و يك شركت حمل و نقل داشت. منم اينقدر مي‌دونستم كه هر كسي با وسايل حمل و نقل سر و كار داشته باشه، راننده ‌است و براي همين گفتم پدرم راننده‌ است!
براي رفتارمون و نمره‌هاي امتحاني‌مون بهمون ستاره‌هاي سياه و طلايي مي‌دادند. اگه پنج ستاره سياه مي‌گرفتيم توسط خانم معلم تنبيه مي‌شديم! از اون‌جا كه من بچه شيطوني بودم خيلي تنبيه شدم! دلم مي‌خواست چنين تنبيهاتي الانم برام وجود داشت! وقتي به گذشته نگاه مي‌كنم مي‌بينيم چيزي كه اون موقع تنبيه به چشم مي‌اومد، خيلي هم مفيد بود! در كل، روزهاي مدرسه‌ام خيلي خوب بود. خيلي تنبيه مي‌شدم و خيلي هم مجبورم مي‌كردن كنار تخته سياه بايستم.
معلم‌مون مجبورم مي‌كرد شنا كردن رو ياد بگيرم. اون منو به زور توي استخر مي‌انداخت و انتظار داشت در حالي كه يه عالمه آب توي چشم و حلقم جمع شده، دست و پا بزنم و خودمو نجات بدم. هنوزم شنا كردن و اون معلمم رو كه اون‌جوري تنبيهم مي‌كرد دوست ندارم! در مدرسه، فوتبال رو خيلي دوست داشتم. الكترونيك درس مورد علاقه‌ام بود و هميشه هم بيشترين نمره رو در اين درس مي‌گرفتم. توي رياضي خيلي ضعيف بودم و حتي هنوزم با اعداد مشكل دارم! تا حدي كه وقتي كسي بهم شماره تلفني رو مي‌ده بايد چندين بار بپرسم و برام تكرار كنن تا بتونم روي كاغذ بنويسمش!
در كالج هم فوتبال، كريكت و هاكي رو ادامه دادم. در حالي كه دلم مي‌خواست در ورزش جدي كار كنم ولي مشكل كمرم و درد زانوهام بهم اجازه نمي‌داد و اين زماني بود كه اولين سريال‌هاي تلويزيونيم، فاوجي و ديل دريا رو بازي كردم. درسم رو براي فوق‌ليسانس رشته ارتباطات در مركز علمي جاميا ميليا اسلاميا ادامه دادم كه در مورد فيلمسازي و روزنامه‌نگاري بود. سال اول رو خيلي خوب تموم كردم و خيلي هم در اون رشته موفق بودم چون هميشه عاشق ساختن فيلم‌هاي تبليغاتي بودم اما مدير كالج از اين‌كه به جز كالج كارهاي متفرقه زيادي هم مي‌كردم خوشش نيومد، يه روز بهم گفت چون غيبت زياد داشتم نمي‌تونم در امتحانات پايان ترم شركت كنم. حضور غياب سر كلاس مسئله بزرگي نبود چون من به جاش پروژه‌هاي اضافي به دانشگاه تحويل داده بودم. من هم تصميم گرفتم از اون كالج بيرون بيام و فيلمسازي رو در حد حرفه‌اي ياد بگيرم و فقط وقتي به اون كالج برگردم كه ازم دعوت كنن به عنوان استاد مهمان براشون كلاس فيلمسازي بذارم!

اشــــــکهام جاری شده کسی نیست ببینه

بارون اشــــــکهام می خوادفقط ترا ببینه

دلـــــم هوات ُ کرده بیا ببین چه خونه

بیا اشــکهام ُ پاک کن نذار جاری بمونه

بباربارون اشکهام که پائیزهم تمومه

  اشکی نمونده واسم آخه پائیز تمومه 

همه جا سفــــید ِ ،رد ِ پایی دیده نمیشه

زمستون هم رسیده ولی پیدات نمیشه

دیگه چشام نمی خواد هیچوقت ترا ببینه

هر وقت ترا ببینه فقط میگه دیونه

هـــمـــه تـــن بــا تــو بـــودم بــا تــو مــانـدم

               کــجـایـی دلِ من که ایــنـجــا بــی تــو ماندم

                  گــذشـتـی از کــنـارم کــجــایــی ای دل مــن

                     مــنـم آن کــس که دل را بــر تــو بــاخــتـــم

                        کـجـا رفــتی چه شد برمن کجا بردی دل من

                           نــدارم عـادت که بــی تــو بـمـانـم ای دل من

تـــو را خـواهـــم که ای دل بــمــانــی بــا من

  کـــه بــر ایــن دل احــتــیـــاج دارم ای دل من

      چــه شـــد بــرمــن کـــجـا رفـــتــم کـجا بودم

         نــمـیـدانــم کــه بـا این دلکـجا رفـتـم کـجـا بودم

                  نـکـن گـــــریــه که ای دل بی تو من هـیچـم

                     تــو را خـواهــم کــه ای دل بــمانــی بـــا من

در ایـن عـالـم کــه ای دل بــــا تـو  چه کردم

  کجا بـردم کجا رفـتی کـه وای بر من چه کردم

      هـمیـن دانـم که بـا تـو بـودم کجا رفـتی نـمیدانم

          بـیـا بـرگرد ای دل تـو را خـواهـم ،بـمان با من

               بـیـا ای دل کـه بـا هــم در ایــن کـوچـه بـگردیم

                   هـمـیـن جـا درایـن کوچه در این تاریکی بگردیم

چقدر خنده داره که یک ساعت عبادت به درگاه الهی دیر و طاقت فرسا میگذره ولی 60 دقیقه بازی یک تیم فوتبال مثل باد می گذره!

چقدر خنده داره که 100  هزار تومان کمک در راه خدا مبلغ بسیار هنگفتیه اما وقتی که با همون مقدار پول به خرید می ریم کم به چشم میاد!

چقدر خنده داره که یه ساعت عبادت در مسجد طولانی به نظر میاد اما یه ساعت فیلم دیدن به سرعت میگذره!

چقدر خنده داره که وقتی می خوایم عبادت و دعا کنیم هر چی فکر می کنیم چیزی به فکرمون نمی یاد تا بگیم اما وقتی که می خوایم با دوستمون حرف بزنیم هیچ مشکلی نداریم!

چقدر خنده داره که وقتی مسابقه ورزشی تیم محبوبمان به وقت اضافه می کشه لذت می بریم و از هیجان تو پوست خودمون نمی گنجیم اما وقتی که مراسم دعا و خطابه و نیایش طولانی تر از حدش می شه شکایت می  کنیم و آزرده خاطر می شیم!

چقدر خنده داره که خوندن یه صفحه و یا بخش از قرآن سخته اما خوندن 100 صفحه از پرفروشترین کتاب رمان دنیا آسونه!

چقدر خنده داره که سعی میکنیم ردیف جلو صندلی های یک کنسرت یا مسابقه رو رزو کنیم اما به آخرین صفهای نماز جماعت تمایل داریم!

چقدر خنده داره که برای عبادت و کارهای مذهبی هیچ وقت زمان کافی در برنامه روزمره خود پیدا نمی کنیم اما برای بقیه برنامه ها رو سعی می کنیم تو آخرین لحظه هم که شده انجام بدیم!

چقدر خنده داره که شایعات روزنامه ها رو به راحتی باور می کنیم اما سخنان خداوند در قرآن رو به سختی باور می کنیم!

چقدر خنده داره که همه مردم می خوان بدون اینکه به چیزی اعتقاد پیدا کنند و یا کاری در راه خدا انجام بدن به بهشت برن!

چقدر خنده داره که وقتی جوکی رو از طریق پیام کوتاه و یا ایمیل به دیگران ارسال می کنید به سرعت آتشی که در جنگلی انداخته شود همه جا را فرا می گیرد اما وقتی که سخن و پیام الهی  رو  می شنوید دو برابر در مورد گفتن و یا نگفتن اون فکر می کنید!

خنده داره . اینطور نیست؟!

دارید می خندید؟

دارید فکر می کنید؟

این حرفارو به گوش بقیه هم برسونید و از خداوند سپاس گذار باشید که او خدای اعلی و دوست داشتنی است.

آیا این خنده دار نیست که وقتی که می خواید این حرفارو به بقیه بزنید خیلی ها رو از لیست خودتون پاک می کنید بخاطر اینکه مطمئنید که اونها به هیچ چی اعتقاد ندارند؟!!!

خنده داره؟ ...... نه   تاسف آوره.

من به عشق روی تو جان می سپارم یا حسین            بهتر از جان در رهت چیزی ندارم یا حسین

وقت مردن آرزو دارم به بالینم رسی              جان زهرا مادرت چشم انتظارم یا حسین

دامن علقمه و باغ گل یاس یکی است

خانمها شما هم می ترسید؟

من که خیلی می ترسم

می دونید برای چی؟

دوباره برو به عکس نگاه کن تا بدونی برای چی؟

هرکی می دونه من برای چی می ترسم تو قسمت نظرات بهم بگه

* در دنیا اگر خودت را مهمان حساب كنی و

حق تعالی را میزبان همه غصه ها می رود .

چون هزار غصه به دل میزبان است كه

 دل میهمان از یكی از آنها خبر ندارد .

* هزار غم به دل صاحبخانه است كه یكی به دل مهمان راه ندارد . در زندگی خودت را میهمان خدا بدان تا راحت شوی .

* اگر در میهمانی یك شب بلایی به تو رسید شلوغ نكن و آبروی صاحبخانه را حفظ كن .

هر کس دلش گرفته و با خدای خود حرفی یا گله و شکایت یا شاید سپاسگذاری دارد یا به قول خودمون گپی با خدا داره حتما در قسمت

 نظرات وبلاگ بنویسد.

قلم بر قلب سفيد كاغذ مي‌گذارم و فشار مي‌دهم تا انشاء‌ام آغاز شود. سال گذشته سال بسيار خوبي و پر بركتي مي‌باشد. سال گذشته پسر خاله ام زير تريلي 18 چـــرخ رفـت و له گـــــــشت و ما در مجلس ترحيمش شركت كرديم و خيلي ميوه و خرما و حلوا خورديم و خيلي خوش گذشت.

ما خيلي خاك بازي كرديم. من هر چي گشــتم پــــسرخاله ام را پيــدا نكردم. در آن روز پدرم مرا با بيل زد، بدون بي دليل! من در پارسال خـــيلي درس خواندم ولي نتـــوانستم قبول شوم و من را از مدرسه به بيرون پرت كردند.

پدرم من را به مكانيكي فرستاد تا كـــار كـنم و اوســــــتاي من هر روز من را با زنجير چرخ مي زد و گاهي موقع‌ها كه خيلي عصباني مي‌شد من را به زمين مي‌بست و دو سه بار با ماشين يكي از مشتري‌ها از روي من رد مي‌شد. من خيلي در كارهاي خانه به مـادرم كمك مي‌كنم. مادرم من را در سال گذشته خيلي دوست مي‌داشت و من را خيلي ماچ مي‌كند ولي پدرم خيلي حسود است و من را لاي در آشـپزحانه مي‌گذاشت.

درسال گذشته شوهر خواهرم و خواهرم خيلي از هم طلاق گرفتند و خواهرم بسيار حـامله است و پدرم مــي‌گويد يا پسر است يا دوقلو، ولي من چيزي نمي‌گويم چون مي‌دانم كه بچه‌اي به اين انـــدازه از هيچ كجاي خواهرم در نخواهد آمد!

در سال گذشته مـا به مسافرت رفتيم و با قطار رفتيم. مــن در كوپه بسيار پدرم را عصباني كردم و او براي تنبيه من را روي تخت خواباند و تخت را محكم بست و من تا صبح همان گونه خوابيدم!

پدرم در سال گذشته خيلي سيگار مي‌كشد و مادرم خيلي ناراحت است و هــي به من ميگويد: كپي‌اوغلي، ولي من نمي‌دانم چرا وقتي مادرم به من فحش مي دهــــــد، پدرم عصـباني مي‌شود!

در سال گذشته ما به عـيد ديدني رفتيم و من حدودا خيــلي عيدي جـمع كرده‌ام، ولي پدرم همه آنها را از من گرفت و آنتن مـــــــاهواره‌اي خريد كه بسيار بــدآموزي دارد و من نگاه نمي‌كنم و پدرم از صبح تا شب شوهاي بي‌نــاموسي نگاه مي‌كند و بشكن مي‌زند.

پــــدرم در سال گذشته رژيم گرفته است و هر شب با دوست‌هايش آب و ماست و خيار مي‌خورند و مي‌خندند، گاهي وقتا هم آب با چيپس و ماست موسير!

من خيلي سال گذشته را دوست دارم و اين بود انشاي من

گضنفر جان سلام! ما اينجا حالمام خوب است. اميدوارم تو هم آنجا حالت خوب باشد. اين نامه را من ميگويم و جعفر خان کفاش برايد مينويسد. بهش گفتم که اين گضنفر ما تا کلاس سوم بيشتر نرفته و نميتواند تند تند بخواند،‌ آروم آروم بنويس که پسرم نامه را راحت بخواند و عقب نماند.

 وقتي تو رفتي ما هم از آن خانه اسباب کشي کرديم. پدرت توي صفحه حوادت خوانده بود که بيشتر اتفاقا توي 10 کيلومتري خانه ما اتفاق ميافته. ما هم 10 کيلومتر اينورتر اسباب کشي کرديم. اينجوري ديگر لازم نيست که پدرت هر روز بيخودي پول روزنامه بدهد. آدرس جديد هم نداريم. خواستي نامه بفرستي به همان آدرس قبلي بفرست. پدرت شماره پلاک خانه قبلي را آورده و اينجا نصب کرده که دوستان و فاميل اگه خواستن بيان اينجا به همون آدرس قبلي بيان.

آب و هواي اينجا خيلي خوب نيست. همين هفته پيش دو بار بارون اومد. اوليش 4 روز طول کشيد ،‌دوميش 3 روز . ولي اين هفته دوميش بيشتر از اوليش طول کشيد

گضنفر جان،‌آن کت شلوار نارنجيه که خواسته بودي را مجبور شدم جدا جدا برايت پست کنم. آن دکمه فلزي ها پاکت را سنگين ميکرد. ولي نگران نباش دکمه ها را جدا کردم وجداگانه توي کارتن مقوايي برايت فرستادم.

پدرت هم که کارش را عوض کرده. ميگه هر روز 800،‌ 900 نفر آدم زير دستش هستن. از کارش راضيه الحمدالله. هر روز صبح ميره سر کار تو بهشت زهرا،‌ چمنهاي اونجا رو کوتاه ميکنه و شب مياد خونه.

ببخشيد معطل شدي. جعفر جان کفاش رفته بود دستشويي حالا برگشت.

ديروز خواهرت فاطي را بردم کلاس شنا. گفتن که فقط اجازه دارن مايو يه تيکه بپوشن. اين دختره هم که فقط يه مايو بيشتر نداره،‌اون هم دوتيکه است. بهش گفتم ننه من که عقلم به جايي قد نميده. خودت تصميم بگير که کدوم تيکه رو نپوشي.

اون يکي خواهرت هم امروز صبح فارغ شد. هنوز نميدونم بچه اش دختره يا پسره . فهميدم بهت خبر ميدم که بدوني بالاخره به سلامتي عمو شدي يا دايي.

راستي حسن آقا هم مرد! مرحوم پدرش وصيت کرده بود که بدنش را به آب دريا بندازن. حسن آقا هم طفلکي وقتي داشت زير دريا براي مرحوم پدرش قبرميکند نفس کم آورد و مرد!‌شرمنده.

همين ديگه .. خبر جديدي نيست.
قربانت .. مادرت.

راستي:‌گضنفر جان خواستم برات يه خرده پول پست کنم، ‌ولي وقتي يادم افتاد که ديگه خيلي دير شده بود و اين نامه را برايت پست کرده بودم.

کریسمس را به تمام مسیحیان عزیز تبریک می گویم

این هم کارت پستال برای عزیزان مسیحی

کــــــریــــــســــــــــــــــــــــمـــــــس  مــــــــــــــــــــبــــــــــــــــــــــــــارکـــــــــــــــــــــــــبــــــــــــــــــــــــــــــــاد

عید سعید غدیر بر عاشقان علی علیه السلام مبارکباد

سیدها عیدی یادتون نره هااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا

عیدی یک پیامک کوتاه است

1- محمدرضا گلزار --- BMW

2- محمدرضا شریفی نیا --- زانتیا و سیناد

3- تهمینه میلانی --– پرادو

4- مسعود ده نمکی --– پژو 206

5- پرویز پرستویی –-- پرشیا

6- بهرام رادان --– لندکروزر

7- پوریا پورسرخ --– پاترول

8- علی لهراسبی --– پرادو

9- کامبیز دیرباز –-- کوراندو

10- محمد اصفهانی --– تویوتا کمری و سوناتا و پژو 405

11- سید جواد هاشمی --– آزرا

12- فیروز کریمی –-- آزرا

13- امین حیایی –-- رنج رور

14- نفیسه روشن –-- رنو PK

15- حسین رضازاده –-- ماکسیما

16-رضا رشیدپور --– تویوتا کمری

17- محمدرضا فروتن --– پژو 206

18- نیکی کریمی –-- پاترول

19- شهاب حسینی --– ریو

20- محمود شهریاری --– ماکیسما و ماتیز

21- طناز طباطبایی --– اپل کورسا

22- امین تارخ --– پرادو

23- مهدی سلوکی –-- پرشیا

24- حمید گودرزی --– سانتافه

25- حسن پورشیرازی –-- مگان

26- حامد کمیلی –-- پاترول

27- حمیدرضا پگاه –-- پژو 206

28- حسین رفیعی –-- رونیز

29- رضا صادقی --- پژو 206

30- سعید راد --- کوراندو

31- زیبا بروفه --- پژو 206

32- حسن جوهرچی --- پژو 206

34- علی نصیریان --– ورنا

35- پانته آ بهرام --- پراید

36- مریلا زارعی --- سمند

37- رضا کیانیان --- پاترول

38- کاوه سماک باشی --- پرشیا

39- امیر نوری --- پرشیا

40- ابوالفضل پورعرب --- پرشیا

41- امیر تاجیک --- زانتیا

42- جواد رضویان --- سوزوکی و پژو 206

43- رامتین خداپناهی --- پژو 206

44- امیر جعفری --- پرادو

45- مجتبی کبیری --- پرشیا

46- علیرضا دبیر --- پژو 206

47- علی دایی --- بنز و پرادو

48- نیوشا ضیغمی --- پژو 206

49- باران کوثری --- سمند

50- احسان خواجه امیری --- مزدا 323

51- شاهین آرین --– سوناتا

52- اشکان خطیبی --- پژو 206

53- حمید لولایی --- دوو سی یلو

54- مهران مدیری --- پرادو

55- حمید عسگری --- GEN2

56- بروز ارجمند --- مزدا 323

57- مسعود روشن پژوه --- پرادو

58- حسام الدین سراج --- پژو 206

59- بهروز افخمی --– پژو 405

60- احمدرضادرویش --- پژو 405

61- محمد سلوکی --- پژو 405

62- احسان علیخانی --- پژو 405

63- مسعود کیمیایی --- مرسدس

64- مجید اخشابی --- پرشیا

65- قاسم اقشار --- ماکسیما

66- جمشید مشایخی --- پژو 405

67- رضا عطاران --- پژو 206

68- مجید صالحی –-- پرشیا

69- محمد نصرتی --– ماکسیما

70- ایرج نوذری –-- پژو 206

71- مریم کاویانی --- پژو 206

72- علیرضا نیکبخت واحدی --- BMW

73- نگار فروزنده --- دوو سی یلو

74- شیث رضایی --- بنز

75- سپند امیرسلیمانی --- پژو 206

76- عاطفه نوری --- ماتیز

77- مهسا کرامتی --- پراید

78- مهدی مقدم--- دوو سی یلو

79- عبدالرضا اکبری --- پژو 206

80- علیرضا خمسه --- مزدا 323

81- عادل فردوسی پور --- زانتیا

82- گلشیفته فراهانی --- پرادو

83- بهزاد فراهانی --- پژو 405

84- جهانگیر کوثری --- پرشیا

85- رخشان بنی اعتماد --- ماتیز

86- مهتاب کرامتی --- پژو 206

87- اکبر عبدی --- گل

88- سیروس مقدم --- پژو 206

89- حسین یاری --- تویوتا کمری

90- خسرو شکیبایی --- پژو 206

91- آرام جعفری --- پژو 206

92- یکتا ناصر --- پژو 206

93- حسام نواب صفوی --- مگان

94- مهدی امینی خواه --- پژو 206

95- فرزانه کابلی --- پژو 206

96- لیلا اوتادی --- دوو سی یلو

97- حمید ماهی صفت --- اپل کورسا

98- فرزاد حسنی --- ماشین ندارد

99- افشین قطبی --- سوزوکی

100- ناصر حجازی --- سوزوکی

101- علی پروین --- ماکسیما

102- امیر قلعه نوعی --- بنز و پژو 405

    فروردين